Osocze bogatopłytkowe kontra fibryna bogatopłytkowa – wskazania, podobieństwa i różnice

Osocze bogatopłytkowe (PRP) i fibryna bogatopłytkowa (I-PRF) to dwa koncentraty biostymulacyjne, które pochodzą z naszej krwi. Choć ich mechanizmy działania są podobne, różnią się właściwościami, zastosowaniem i efektami. Dowiedz się, jakie są kluczowe różnice pomiędzy nimi i który koncentrat może być bardziej odpowiedni do Twojego problemu.

Czym jest osocze bogatopłytkowe?

Osocze bogatopłytkowe (PRP, czyli z ang. Platelet-Rich Plasma) to preparat pozyskiwany z krwi pacjenta, który zawiera wysokie stężenie płytek krwi. Płytki krwi są bogate w czynniki wzrostu, takie jak PDGF (płytkopochodny czynnik wzrostu) czy VEGF (czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego), które stymulują regenerację tkanek i produkcję kolagenu.

Proces przygotowania PRP polega na pobraniu niewielkiej ilości krwi pacjenta, a następnie odwirowaniu jej w specjalnej wirówce, co pozwala na oddzielenie osocza zawierającego płytki krwi od innych składników. Tak przygotowany preparat jest wstrzykiwany w obszary wymagające regeneracji.

Osocze bogatopłytkowe jest wykorzystywane przede wszystkim do:

• redukcji zmarszczek i blizn,
• poprawy elastyczności skóry,
• wspomagania gojenia ran, np. po zabiegach chirurgicznych czy dermatologicznych,
• ogólnego odżywienia skóry, wyrównania jej kolorytu,
• wzmocnienia cebulek włosów i stymulacji porostu nowych włosów.

Dzięki naturalnemu pochodzeniu, ryzyko alergii i działań niepożądanych jest minimalne, według niektórych specjalistów wręcz zerowe.

Czym jest fibryna bogatopłytkowa?

Fibryna bogatopłytkowa (I-PRF, czyli z ang. Injectable Platelet-Rich Fibrin) to nowsza generacja terapii autologicznych, również pozyskiwana z krwi pacjenta. Fibryna zawiera wysokie stężenie płytek krwi, ale też dodatkowe komórki, takie jak leukocyty i mezenchymalne komórki macierzyste, które wspierają procesy regeneracyjne.

Kluczową różnicą jest sposób przygotowania. Fibrynę pozyskuje się w procesie wolniejszego wirowania, bez użycia antykoagulantów. Dzięki temu powstaje naturalna sieć fibrynowa, która działa jak trójwymiarowa macierz (swego rodzaju “rusztowanie”), umożliwiająca dłuższe uwalnianie czynników wzrostu. To sprawia, że efekty regeneracyjne są bardziej trwałe.

Fibryna bogatopłytkowa w medycynie estetycznej jest stosowana do: 

• wypełniania zmarszczek, bruzd i blizn,
• poprawy objętości skóry,
• odmłodzenia i rewitalizacji skóry,
• wspomagania leczenia ran.

Podobieństwa i różnice pomiędzy substancjami i zabiegami

Osocze i fibryna bogatopłytkowa to substancje bardzo do siebie podobne – różnice dla osoby bez wykształcenia specjalistycznego będą pomiędzy nimi trudne do zauważenia. Niemniej jednak wpływają na zastosowanie preparatów. Najbardziej ogólnie można powiedzieć, że osocze można zastosować na całej twarzy, a fibryny w niektórych okolicach się unika.

Podobieństwa:

• Obie metody wykorzystują krew pacjenta, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych.
• Zarówno osocze bogatopłytkowe, jak i fibryna bogatopłytkowa stymulują regenerację skóry, dzięki zawartości czynników wzrostu i płytek krwi.
• Procedury są mało inwazyjne i wymagają jedynie nakłuć skóry.
• Są stosowane w podobnych wskazaniach, takich jak redukcja zmarszczek, blizn i poprawa jakości skóry.

Różnice:

• Proces przygotowania: Osocze bogatopłytkowe wymaga użycia antykoagulantów, aby zapobiec krzepnięciu krwi, natomiast w przypadku fibryny krew przetwarzana jest bez ich udziału, co prowadzi do powstania naturalnej fibrynowej macierzy. Tym samym fibryna ma bardziej żelową konsystencję, a osocze – płynną.
• Czas uwalniania czynników wzrostu: Osocze bogatopłytkowe działa natychmiast po wstrzyknięciu, ale krótkotrwale, podczas gdy fibryna uwalnia czynniki wzrostu stopniowo, nawet do 2 tygodni.
• Skład: Fibryna bogatopłytkowa zawiera leukocyty i komórki macierzyste, które dodatkowo wspomagają regenerację.
• Miejsca podania: Osocze bogatopłytkowe można podać w obrębie całej twarzy, na szyję i dekolt. Fibrynę podaje się głównie na twarz, np. w bruzdy nosowo-wargowe czy dolinę łez. Oba preparaty można stosować na skórę głowy. 
• Efekty: Fibryna, w odróżnieniu od osocza, ma też właściwości wolumetryczne, które utrzymują się ok. 3-4 tygodnie po zabiegu. Ma to swoje zalety, jak i wady. Przykładowo: fibryny bogatopłytkowej raczej nie stosuje się na dolną powiekę (chyba że zauważalny jest tutaj ubytek tkanki podskórnej), ponieważ przez kilka tygodni po zabiegu mogą się w tym miejscu zrobić “wałeczki”. Natomiast dobrze sprawdzi się do redukcji głębszych zmarszczek, m.in. ze względu na to, że zawiera w sobie “rusztowanie” w postaci sieci i dłużej uwalnia czynniki wzrostu.
• Sposób podania: Osocze i fibrynę można podać za pomocą dwóch technik: mezoterapią igłową i poprzez kaniulę. Różna jest jednak głębokość wkłuć. Fibrynę wprowadza się głębiej w skórę, a osocze może być podane także dosyć płytko, co np. jest dobrą wiadomością dla osób posiadających cerę naczynkową. W niektórych przypadkach można zastosować też osocze w połączeniu z mikronakłuciami.

Jak wygląda “wampirzy lifting”?

“Wampirzy lifting” to potoczna nazwa zabiegu z wykorzystaniem osocza bogatopłytkowego lub fibryny bogatopłytkowej. Proces rozpoczyna się od pobrania niewielkiej ilości krwi pacjenta. Następnie krew jest odwirowywana, aby oddzielić osocze lub fibrynę. Po przygotowaniu preparatu, lekarz wprowadza go pod skórę za pomocą drobnych nakłuć.

Zabieg może być nieco bolesny, ale stosowanie kremów znieczulających minimalizuje dyskomfort. Po procedurze skóra może być lekko zaczerwieniona i opuchnięta, ale efekty regeneracyjne zaczynają być widoczne już po kilku dniach.

Jakie są wskazania do przeprowadzenia zabiegów?

Zabiegi z wykorzystaniem osocza lub fibryny bogatopłytkowej są rekomendowane dla osób, które chcą poprawić jakość skóry w sposób naturalny. Główne wskazania obejmują:

• redukcję drobnych zmarszczek i linii mimicznych,
• poprawę jędrności i elastyczności skóry,
• leczenie blizn potrądzikowych lub pourazowych,
• regenerację skóry po zabiegach laserowych lub peelingach chemicznych,
• redukcję cieni pod oczami,
• rewitalizację skóry suchej, wiotkiej i zmęczonej,
• leczenie łysienia androgenowego i wypadania włosów.

Co wybrać: osocze czy fibrynę bogatopłytkową?

Wybór odpowiedniej metody zależy od oczekiwań pacjenta, stanu skóry i celów terapii.

• Osocze bogatopłytkowe (PRP) będzie lepszym wyborem, jeśli celem jest szybka regeneracja skóry, szczególnie po zabiegach takich jak laseroterapia czy peelingi. Sprawdza się również w leczeniu łysienia oraz drobnych zmarszczek. Można zastosować je na całą twarz, szyję i dekolt.
• Fibryna bogatopłytkowa (I-PRF) jest polecana dla osób, które oczekują bardziej widocznych i trwałych efektów. Dzięki dłuższemu uwalnianiu czynników wzrostu fibryna jest szczególnie skuteczna w wypełnianiu głębszych zmarszczek, poprawie objętości skóry oraz w leczeniu blizn i ubytków tkankowych.

Ostateczną decyzję warto podjąć po konsultacji z lekarzem medycyny estetycznej, który oceni indywidualne potrzeby pacjenta.

Przeciwwskazania do zabiegów

Choć zabiegi z osoczem i fibryną są bezpieczne, istnieje kilka przeciwwskazań, które należy uwzględnić. Są to:

• choroby krwi,
• ciąża i karmienie piersią,
• aktywne infekcje skóry w miejscu zabiegowym,
• niektóre choroby autoimmunologiczne,
• choroby nowotworowe,
• stosowanie leków przeciwzakrzepowych.

Zarówno osocze bogatopłytkowe, jak i fibryna bogatopłytkowa to skuteczne metody naturalnej regeneracji skóry. Różnią się one szczegółami działania i efektywnością, dlatego wybór odpowiedniej techniki warto skonsultować z doświadczonym specjalistą, aby osiągnąć najlepsze rezultaty.